Opmerkingen

Bron:Pedo De Wit-- Oud Enkhuizen./ Ali de Wit 50 jaar achter de piano Auteur: onbekend Datum: onbekend Gepubliceerd in: Enkhuizer Courant Archief: 2004-06-02 (Edwin Lijnzaad) ENKHUIZEN — In haar zonnehuis aan de Driebanen blikt ze terug op de vervlogen tijd. Een tijd die zij merendeels doorbracht achter de piano. Al vijftig jaar lang. We hebben het over A.M. de Wit, een begrip in het geven van pianoles. 1 oktober is het vijftig jaar geleden dat Ali, ,nu 64 jaar, haar eerste leerlinge onderricht gaf. ,Ze zat toen nog op de HBS en viel in voor haar vader die zijn handen vol had aan zijn muziekhandel. Het ging de pianolerares in-spé daarna voor de wind. Ze maakte de HBS af en doorliep het conservatorium in Amsterdam met evenveel succes. Over gebrek aan klandizie had ze niet te klagen. Een advertentie in een plaatselijke krant bezorgde haar veel werk. Ali: „Voor de oorlog werd er natuurlijk meer gemusiceerd in huiselijke kring dan tegenwoordig. Nu is er de invloed van radio en televisie wat tot gevolg heeft dat men met zo snel meer naar een muziekinstrument grijpt. Je kunt het merken aan de leerlingen die ik nu onder mijn hoede heb Vroeger studeerde men veel intensiever op de piano omdat men nergens door werd afgeleid. Dat is nu wel even anders" Hoewel de Enkhuizer pianolerares op 1 oktober al vijftig^ jaar lesgeeft, „die dag ligt het werk stil, ik denk dat er wel iemand komt langswippen". heeft zij nooit te lijden gehad van verveling in haar, werkzaamheden. Geduld „Nee, iedere dag begin ik weer vol goede moed en met veel geduld voor de leerlingen aan het lesgeven Trouwens ik kan er niet mee stoppen want van AOW is het moeilijk rond te komen. Het geven van pianoles is een onbeschermd beroep, dat wil zeggen dat ik op mijn 65e geen pensioen krijg", zegt Ah, die er voor haar leeftijd zeer vitaal uitziet, maar dat is volgens haar een gevolg van het tennissen dat zij een groot deel van haar leven heeft beoefend. En nog met succes ook Vol trots haalt ze een beker uit de kast met daar ingegraveerd het opschrift dat Ali de Wit, drie jaar districtskampioene van Noord Holland Noord is geweest. In totaal wist de pianolerares deze titel zevenmaal in de wacht te slepen. Naast het tennissen manifesteerde Ali zich uiteraard ook in het muzikale vlak en wel in de vorm van begeleidster van diverse Enkhuizer muziekverenigingen en solisten. Zo trok ze een tijd lang met de balletdanseres Jetti van Beek op en stond met haar muzikale kwaliteiten bekende namen van destijds als zangeres Jo van der Meent-Walter, fluittist Wim Terburg, Manus Komst en componist Gerard Boedijn terzijde. Ali behoorde ook tot de vaste kern van het kinder- en ouderenkoor van Alexander Groen en speelde tijdens de opvoering van de „Klokkea van Carneville" ter gelgenheid van het 50 jarig bestaan van de vereniging „Getrouwd Schoolbezoek" KSM, Toonkunst en Stem en Snaren kunnen altijd nog op medewerking van haar rekenen. Weliswaar minder frequent dan voorheen, maar staat er een zwaar muziekprogramma te wachten dan is Ali paraat. De jubilaresse gaf voorts negen keer een recital voor de radio, en wel met het radio orkest in Hilversum en Maastricht Gegil en gepiep Momenteel komt er van dit alles niets meer terecht. Een enkele keer speelt ze met Jo Gramberg wel eens in de huiselijke kring, maar daar houdt het dan ook mee op. Al die vijftig jaar heeft Ali, die reeds op haar vierde jaar de eerste pianolessen kreeg, lange dagen gemaakt om haar leerlingen zo goed mogelijk onderricht te geven. „Een vakstudie heb ik de uitblinkers nooit aangeraden. Als musicus heb je namelijk geen moment vrij. Altijd moet er vrijwel hard gewerkt worden voor een behoorlijke boterham", zegt de jubilaresse, die zelf het serieuze pianospel ambieert, boven het zoals zij het opmerkt „hypermoderne gegil en gepiep uit het instrument wat me niets doet". Bij de foto: Ali de Wit, achter de piano.